امروز که رو پل بودم پرت شدن برام سخت به نظر نیومد بس که چیزی برای از دست دادن ندارم.وقتی دوستای سی ساله ام از پیری حرف میزدن بحثم می شد که سی سال که زیاد نیست اما چن وقتیه می فهمم.منظور عدد رقمای سالای زندگی نیست منظور درک و حس جدیدی از روزهای تخمی و هیچی یه زندگی یه.
میدونی اینکه زندگی برات بشه زندون یعنی چی؟اینکه هر صبح بیدار شی ندونی واسه چی زنده ایی
اینکه هر صبح بیدار شی بگی اووف بازم شروع شد
کاش می شد بخوابم

حرفتان را همیشه همان لحظه بزنید که فرداها دچار عقده ها و سرکوب ها و...نشوید.برای محترم و مودب بودنتان هم کسی شما را مجبور نکرده.انتخاب با خودتان

آ

ممنون از دو "آ" در این روزهای کرختی و بی حوصله گی

نمی دونم این چه مرضی یه که ما داریم که از چسبیدن به دیگران بیزاریم وقتی هم میخاییم بخابیم یا باید یه اتاق فاصله داشته باشیم در غیر این صورتم دورتا دور دشکمون رو بالشت می چینیم که یه وقت تماس فیزیکی نداشته باشیم.

تو هم با ما نبودی

می دانی رفیق جان مشکلم نبودن تو و امثال تو (کسانی که همیشه بودن)نیست سعی کردم و می کنم به رفتن آدمها هم مثل آمدنشان احترام بزارم.
باید اعتراف کنم که چگونه رفتن تان بود که مرا آزرده خاطر می کند کاش با هم دعوا می کردیم بدترین فحش ها را به هم می کشیدیم یا مشکل داشتیم یا مث یک یک روز که سرزده آمده بودید یک روز هم سرزده می رفتید.
این روزها زیاد به رفتار تو و امثال تو(کسانی که همیشه بودن) فک کردم و نمی توانم بپذیرم نقشم تنها یک پر کننده ی خلا و تنهایی بود
می دانی من اعتمادم را به تو و امثال تو (کسانی که همیشه بودن)از دست داده ام.
می دانی این روزها هی خاطرات را نشخوار می کنم و از دست می دهم