یکی هم هست تو فیس بوک که از مردم شهرش می نویسه.بعضی وقتا این مردم کسایی هستن که تو خیابون کار می کنن.وقتی حرفاشون رو بخونی غمگین میشی کسایی که بعد این همه کار کردن هنوز ثبات شغلی ندارن هنوز رنگ راحتی رو ندیدن و دردناک ترش اینه که آرزوشون رفاه و راحتی یه خانواده ها و سر و سامون دادن بچه هاشونه.آرزویی برای خودشون ندارن

وقتی دوستای متاهلم که بین ده تا بیست سال پیش زندگی شونو شروع کردن و الان زندگی شون به ثبات رسیده و از پس زندگی شون براومدن برات از داستان زندگی شون حرف می زنن می بینی خیلی هم فیلم های هندی بی اساس نیستن.چقد اتفاق ها و فراز و نشیب ها رو تحمل کردن همه چی شون رو از صفر شروع کردن و حالا به بار نشسته تلاش هاشون.واقعن تو یه کلمه می شه گفت چقدر ساختن و می سازن.همه چیزای قشنگی که ما از بیرون نگاه می کنیم به راحتی به دست نمیاد.ما به راحتی بدست آورنده ها و به راحتی از دست دهنده ها

چقدر از پدر مادرم به عنوان والد راضی ام.شاید به عنوان شخص از رفتارشون یا از سبک زندگی شون اذیت شدم اونم به عنوان آدم هایی که با هم داریم زندگی می کنیم که حتمن اونا هم سبک ما رو خیلی قبول ندارن.ولی خب این یه انتخاب شخصییه.شاید یه وقتایی از هم گله کردیم ولی پذیرفتیم.پدر مادرم با خیلی از پدر مادرا فرق می کنن.خودشونو عالم و آگاه و دانا نسبت به بچه هاشون نمی دونن. مثل دوست ان با بچه هاشون.نگاه از بالا ندارن.در کنارمون هستن.با همه ی تلاشی که برای ما کردن و می کنن هیچ وقت منتی،تهدیدی،تحقیری ازشون نشنیدم.و مهم تر از همه همیشه ما رو آزاد گذاشتن و چیزی رو به ما تحمیل نکردن.من تا حالا نشنیدم بهمون بگن که ما اشتباه می کنیم یا کردیم.دنبال ارضای کمبودهای خودشون تو بچه هاشون نیستن.دنبال اینم نیستن که ما نداشته هاشونو جبران کنیم.بارها شنیدم که میگن فلانی چه بچه های خوبی داره.بچه های خوب فلانی نتیجه ی پدر مادر خوب بودن خودشونه.رابطه مون از والدین و فرزندی همون چیزیه که باید باشه.ما که از شما راضی بودیم و هستیم کاش شما هم از ما همین قدر راضی باشین.

کسی که مشکلات خمش نمی کنه باید دید مشکلات رو حلش می کنه یا نه.

عقل و پول نقش مهمی در زندگی دارند.کس و کار،تکیه گاه و اعتماد به نفس شما خواهند بود

دلم آغوش گرم یه مرد رو می خواد.مردی که دوسش داشته باشم مردی که دوسم داشته باشه مردی که رابطه رو بلد باشه نه یه ربات که همه چی رو تو ازش بخوای و بهش یادآوری کنی.رابطه ایی که توش همراهی باشه نه هل دادن یکی به دست یکی دیگه.مردی که عروسک جنسیش نباشم الان به خیلی از مردا نگاه می کنم دنبال یه عروسک میگردن که عقده های جنسی شونو فرو کنن توش بعدشم که کارشون تموم شد بذارن برن.رسمن نقش فاحشه رو داری نه پارتنر.من عاشق مردای متعهد و مسئولیت پذیرم پیدا کردین بهم خبر بدین:-)

از وقتی بدنم کم کم رو به کامل شدن میرفت تا زمانی که عقلم به تشخیص خیلی چیزا قد داد پر از داستان های مالونده شدن دارم.مالوندن دستی کثیف رو بدن یه بچه یا نوجون که نمیدونه چه جوری باید از خودش دفاع کنه و واکنش ترسه. تو همبازی ها کوچه خیابون تو تاکسی پل عابر پیاده فامیل همه جا در معرض یه دست کثیف بودی.همیشه متجاوزها مردن.من تا حالا نشنیدم زنی کودکی رو مورد آزار جنسی قرار بده.واقعن چرا خونواده و مدرسه هیچ تلاشی در زمینه آموزش این مسائل نداره؟جامعه قربانی رو تشویق می کنه به سکوت.و یه نگاه طلبکارانه نسبت به آزاردیده داره.حتی اگه اون یه بچه باشه

با توجه به اینکه نه خوشحالم نه از شرایطم راضی ولی امیدوارم.همچنان امیدوار

بعد از بیست و چهار سالگی م رو دوست ندارم.تصمیم های اشتباه.تلاش های بیهوده.تجربه های نکرده.برنامه های نداشته.بعد از نودم همه اش سکون بود و بس.شیش ماه اول نود و چهار هم که گذشت شیش ماه دوم رو بازم تکرار می کنی؟!

این همه گفتی باید بشناسمش باید بشناسمش خب شناختی؟!چی شد؟!

انقد به رابطه ی مدل وقت گذرونی و لذت بردن حساس شدم که با هر کسی سه روز حرف بزنم ببینم رابطه براش تفریحه فرار می کنم.به قول دهه هشتادیا دلاااام ...اودابز((:

هیچ عامل بیرونی نمی تونه به رابطه تون ضربه بزنه.تقصیر پارتنر یا خود بی عرضه ی شماست.

مادرم از هر تغییری می ترسه از هر خراب شدنی هراس داره از هر دور انداختی وحشت داره.همه ی خراب شده ها بی استفاده ها رو جمع می کنه دور خودش.من مراقبت می کنم ات و آشغال نشه حالا که شد می ندازمش دور.من از مادرم محتاط ترم.مادرم از من جسورتر قوی تر.من مراقبت می کنم مادرم نگه میداره.

من هدفم یه رابطه متعهد و جدیه.توی این آشفته بازار و پوچی یه رابطه ها ترجیح میدم تنهایی رو بغل کنم.

توی سیستم مردسالار زن بودن مبارزه هر روزه ست.به عنوان دختر خانواده،پارتنر،عروس،رهگذر.کارمندو شهروند و...تو همه ی این رابطه ها صرفن و صرفن به خاطر زن بودنت احتمال آزار دیدنت هست.توی یه سیستم بیمار مردسالار برای زن بودنت هر روز باید بجنگی