از آدم های کدبانو خوشم میاد.نمیدونم جای کدبانو چه کلمه ایی میشه استفاده کرد که جنسیت زده نباشه.مادرم زنی نبود و نیست که برای آشپزی و خونه تمیز کردن وقت صرف کنه.در صورتی که آدم تنبلی نیست و به شدت پر کاره. مادرم بیشتر دنبال چکش و انبردست و کارای فنی یه. حالا این علاقه ی شدیدم به این قضیه کدبانو و این چیزا شاید از نبودش از بچه گی نشات می گیره.تو فیس بوکم مردی رو فالو می کنم که با لذت آشپزی می کنه و انواع کیک و شیرینی و دمنوش ها رو بلده برای بچه اش کاردستی درست می کنه.لباس میدوزه.یا مادری که هفته ایی چن بار برای بچه هاش کیک درست می کنه.تغذیه مدرسه ش رو هر روز با عشق و سلیقه براش میچینه. وقتی کاراشونو می بینم که برای چیزایی که دارن ارزش قائلن میخوام براشون غش کنم.زندگی باید بوی زندگی رو بده.